Ulica:

Miejscowość:

Kod pocztowy:

lubię to!
  Kontakt
   Wydawca
   Redakcja
  
  „...wszędzie tam, gdzie przerabia się drewno...”
Ekonomia i rynek
Podział kompetencji między producenta i jednostki notyfikowane odzwierciedlono w załączniku V, nie powodując przy tym zmiany zakresu odpowiedzialności tych podmiotów.
W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostały dwa dokumenty: Rozporządzenie Komisji Unii Europejskiej nr 568/2014 z 18 lutego 2014 r. zmieniające załącznik V do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 305/2011 dotyczący oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz Rozporządzenie Komisji UE nr 574/2014 z 21 lutego, zmieniające załącznik III do tegoż rozporządzenia w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych.
Nowelizacja przede wszystkim przynosi zmiany dotyczące wzoru oraz sposobu wypełniania deklaracji właściwości użytkowych przez producentów wyrobów budowlanych. Do tej pory wielu producentów miało olbrzymi problem z jej wypełnieniem oraz zrozumieniem niektórych podpunktów. Sposobów wypełnienia deklaracji było tak wiele jak wielu jest producentów. Specjalnie na ten temat organizowane były konferencje i szkolenia. Dlatego też została stworzona instrukcja w dokumencie nr 574/2014, która wyjaśnia, w jaki sposób należy wypełnić deklarację. Jednocześnie pozwoli to na uniknięcie różnych interpretacji na temat jej treści.
Zmienił się również wzór oraz dodano informację na temat jej dowolnej konfiguracji. Dopuszcza się, że producent może również zamieścić w deklaracji właściwości użytkowych kilka typów wyrobów jednocześnie dotyczących danej partii lub serii pod warunkiem, że zrobi to w sposób jasny i czytelny.
Aktualizacja zawarta w Rozporządzeniu nr 568/2014 dotyczy natomiast sposobu postępowania przy ocenie i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk w zależności od stosowanego systemu oceny.
- W przypadku okien i drzwi balkonowych bez wymagań dymoszczelności i ognioodporności, gdzie zastosowanie ma norma zharmonizowana PN-EN 14351-1+A1:2010 - system oceny 3 - informuje Anna Mścichowska z Mobilnego Laboratorium Techniki Budowlanej w Wałbrzychu - laboratorium notyfikowane dokonuje oceny właściwości użytkowych na podstawie badań i obliczeń, a producent przeprowadza Zakładową Kontrolę Produkcji. Na tej podstawie producent sporządza deklarację właściwości użytkowych i określa typ wyrobu. Od 1 lipca 2013 r. to laboratorium badawcze dokonywało ustalenia typu wyrobu. Celem nowelizacji jest więc ułatwienie pracy producentom, jak i jednostkom notyfikowanym w procesie oceny zgodności, zmniejszenie obciążeń administracyjnych oraz zwiększenie przejrzystości w interpretacji.
W Rozporządzeniu nr 568 potwierdzono, że ocenę i weryfikację stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk przeprowadza się zgodnie z systemami określonymi w załączniku V do Rozporządzenia UE nr 305/2011. Ten załącznik należy dostosować w celu uwzględnienia postępu technicznego, określenia przepisów dla szczególnego przypadku produktów, dla których wydano europejską ocenę techniczną, jak również w celu poprawy przejrzystości, dokładności i spójności z opisami i terminami w nim stosowanymi, w oparciu o doświadczenia zebrane w trakcie stosowania załącznika V. Dostosowanie to ułatwi pracę producentów i jednostek notyfikowanych upoważnionych do wykonywania zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, zmniejszy obciążenie administracyjne oraz zwiększy przejrzystość w odniesieniu do interpretacji rozporządzenia, a co za tym idzie - będzie miało pozytywny wpływ na konkurencyjność sektora budowlanego jako całości.
Jednostki notyfikowane są teraz odpowiedzialne tylko za ocenę właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, których to stałość jest następnie przedmiotem certyfikacji. Ten podział kompetencji między producenta i jednostki notyfikowane odzwierciedlono w załączniku V, nie powodując przy tym zmiany zakresu odpowiedzialności tych podmiotów. Ponieważ stały nadzór zakładowej kontroli produkcji przez jednostki notyfikowane w rzeczywistości nie jest możliwy, a w praktyce nie jest prowadzony, zdecydowano się wprowadzić odniesienie do charakteru tego nadzoru opierającego się na kontynuacji. W odniesieniu do wyrobów budowlanych, które nie są objęte lub w pełni objęte normami zharmonizowanymi, europejska ocena techniczna może być wydawana przez jednostkę ds. oceny technicznej. Taka ocena już zawiera opis właściwości użytkowych przedmiotowego wyrobu w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk. Dodatkowe kolejne kontrole prawidłowości tego procesu oceny nie przyniosłyby żadnej wartości dodanej, a tylko byłyby źródłem niepotrzebnych kosztów dla producentów.
W celu zapewnienia producentom płynnego przejścia do stosowania nowych przepisów zasugerowano państwom członkowskim stworzenie możliwości stosowania certyfikatów i innych dokumentów, które zostały wydane przez jednostki notyfikowane przed wejściem w życie rozporządzenia z lutego 2014 r.
Natomiast w Rozporządzeniu nr 574 podtrzymującym obowiązek producentów dotyczący sporządzenia deklaracji właściwości użytkowych przy wprowadzaniu do obrotu wyrobu budowlanego objętego normą zharmonizowaną lub zgodnego z wydaną dla niego europejską oceną techniczną stwierdzono, że wzór przedstawiony w załączniku III do Rozporządzenia nr 305/2011 należy dostosować tak, aby uwzględnić postęp technologiczny, zapewnić elastyczność wymaganą przez różne rodzaje wyrobów budowlanych i producentów, a także uprościć deklarację właściwości użytkowych. Uznano, że należy zapewnić producentom pewną elastyczność w zakresie sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, pod warunkiem, że przedstawią, w sposób jasny i spójny, najistotniejsze informacje wymagane na podstawie art. 6 Rozporządzenia nr 305/2011. Aby jednoznacznie zidentyfikować wyrób objęty deklaracją właściwości użytkowych w odniesieniu do jego poziomów lub klas właściwości użytkowych, producenci powinni powiązać każdy pojedynczy wyrób z odpowiednim typem wyrobu oraz określonym zestawem poziomów lub klas właściwości użytkowych za pomocą niepowtarzalnego kodu identyfikacyjnego. Chodzi o umożliwienie identyfikacji i śledzenia każdego pojedynczego wyrobu budowlanego, dzięki wskazaniu przez producentów typu, partii lub serii.
Deklaracja właściwości użytkowych, która powinna być następnie używana w odniesieniu do wszystkich wyrobów odpowiadających typowi wyrobu w niej zdefiniowanemu, nie służy osiągnięciu tego celu.
Dlatego też - stwierdzono w nowym dokumencie - nie należy nakładać obowiązku zawarcia powyższych informacji w deklaracji właściwości użytkowych. W celu zwiększenia wydajności i konkurencyjności całego europejskiego sektora budowlanego producenci składający deklaracje właściwości użytkowych, którzy chcą skorzystać z uproszczeń i instrukcji mających ułatwić składanie takich deklaracji, powinni jak najszybciej otrzymać w swoim kraju taką możliwość. 
Jerzy Piątkowski

Ułatwienia w procesie oceny zgodności wyrobów budowlanych

Podział kompetencji między producenta i jednostki notyfikowane odzwierciedlono w załączniku V, nie powodując przy tym zmiany zakresu odpowiedzialności tych podmiotów.W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostały dwa dokumenty: Rozporządzenie Komisji Unii Europejskiej nr 568/2014 z 18 lutego 2014 r. zmieniające załącznik V do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 305/2011 dotyczący oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz Rozporządzenie Komisji UE nr 574/2014 z 21 lutego, zmieniające załącznik III do tegoż rozporządzenia w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych.
Nowelizacja przede wszystkim przynosi zmiany dotyczące wzoru oraz sposobu wypełniania deklaracji właściwości użytkowych przez producentów wyrobów budowlanych. Do tej pory wielu producentów miało olbrzymi problem z jej wypełnieniem oraz zrozumieniem niektórych podpunktów. Sposobów wypełnienia deklaracji było tak wiele jak wielu jest producentów. Specjalnie na ten temat organizowane były konferencje i szkolenia. Dlatego też została stworzona instrukcja w dokumencie nr 574/2014, która wyjaśnia, w jaki sposób należy wypełnić deklarację. Jednocześnie pozwoli to na uniknięcie różnych interpretacji na temat jej treści.
Zmienił się również wzór oraz dodano informację na temat jej dowolnej konfiguracji. Dopuszcza się, że producent może również zamieścić w deklaracji właściwości użytkowych kilka typów wyrobów jednocześnie dotyczących danej partii lub serii pod warunkiem, że zrobi to w sposób jasny i czytelny.
Aktualizacja zawarta w Rozporządzeniu nr 568/2014 dotyczy natomiast sposobu postępowania przy ocenie i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk w zależności od stosowanego systemu oceny.
- W przypadku okien i drzwi balkonowych bez wymagań dymoszczelności i ognioodporności, gdzie zastosowanie ma norma zharmonizowana PN-EN 14351-1+A1:2010 - system oceny 3 - informuje Anna Mścichowska z Mobilnego Laboratorium Techniki Budowlanej w Wałbrzychu - laboratorium notyfikowane dokonuje oceny właściwości użytkowych na podstawie badań i obliczeń, a producent przeprowadza Zakładową Kontrolę Produkcji. Na tej podstawie producent sporządza deklarację właściwości użytkowych i określa typ wyrobu. Od 1 lipca 2013 r. to laboratorium badawcze dokonywało ustalenia typu wyrobu. Celem nowelizacji jest więc ułatwienie pracy producentom, jak i jednostkom notyfikowanym w procesie oceny zgodności, zmniejszenie obciążeń administracyjnych oraz zwiększenie przejrzystości w interpretacji.
W Rozporządzeniu nr 568 potwierdzono, że ocenę i weryfikację stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk przeprowadza się zgodnie z systemami określonymi w załączniku V do Rozporządzenia UE nr 305/2011. Ten załącznik należy dostosować w celu uwzględnienia postępu technicznego, określenia przepisów dla szczególnego przypadku produktów, dla których wydano europejską ocenę techniczną, jak również w celu poprawy przejrzystości, dokładności i spójności z opisami i terminami w nim stosowanymi, w oparciu o doświadczenia zebrane w trakcie stosowania załącznika V. Dostosowanie to ułatwi pracę producentów i jednostek notyfikowanych upoważnionych do wykonywania zadań strony trzeciej w procesie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, zmniejszy obciążenie administracyjne oraz zwiększy przejrzystość w odniesieniu do interpretacji rozporządzenia, a co za tym idzie - będzie miało pozytywny wpływ na konkurencyjność sektora budowlanego jako całości.
Jednostki notyfikowane są teraz odpowiedzialne tylko za ocenę właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, których to stałość jest następnie przedmiotem certyfikacji. Ten podział kompetencji między producenta i jednostki notyfikowane odzwierciedlono w załączniku V, nie powodując przy tym zmiany zakresu odpowiedzialności tych podmiotów. Ponieważ stały nadzór zakładowej kontroli produkcji przez jednostki notyfikowane w rzeczywistości nie jest możliwy, a w praktyce nie jest prowadzony, zdecydowano się wprowadzić odniesienie do charakteru tego nadzoru opierającego się na kontynuacji. W odniesieniu do wyrobów budowlanych, które nie są objęte lub w pełni objęte normami zharmonizowanymi, europejska ocena techniczna może być wydawana przez jednostkę ds. oceny technicznej. Taka ocena już zawiera opis właściwości użytkowych przedmiotowego wyrobu w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk. Dodatkowe kolejne kontrole prawidłowości tego procesu oceny nie przyniosłyby żadnej wartości dodanej, a tylko byłyby źródłem niepotrzebnych kosztów dla producentów.
W celu zapewnienia producentom płynnego przejścia do stosowania nowych przepisów zasugerowano państwom członkowskim stworzenie możliwości stosowania certyfikatów i innych dokumentów, które zostały wydane przez jednostki notyfikowane przed wejściem w życie rozporządzenia z lutego 2014 r.
Natomiast w Rozporządzeniu nr 574 podtrzymującym obowiązek producentów dotyczący sporządzenia deklaracji właściwości użytkowych przy wprowadzaniu do obrotu wyrobu budowlanego objętego normą zharmonizowaną lub zgodnego z wydaną dla niego europejską oceną techniczną stwierdzono, że wzór przedstawiony w załączniku III do Rozporządzenia nr 305/2011 należy dostosować tak, aby uwzględnić postęp technologiczny, zapewnić elastyczność wymaganą przez różne rodzaje wyrobów budowlanych i producentów, a także uprościć deklarację właściwości użytkowych. Uznano, że należy zapewnić producentom pewną elastyczność w zakresie sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, pod warunkiem, że przedstawią, w sposób jasny i spójny, najistotniejsze informacje wymagane na podstawie art. 6 Rozporządzenia nr 305/2011. Aby jednoznacznie zidentyfikować wyrób objęty deklaracją właściwości użytkowych w odniesieniu do jego poziomów lub klas właściwości użytkowych, producenci powinni powiązać każdy pojedynczy wyrób z odpowiednim typem wyrobu oraz określonym zestawem poziomów lub klas właściwości użytkowych za pomocą niepowtarzalnego kodu identyfikacyjnego. Chodzi o umożliwienie identyfikacji i śledzenia każdego pojedynczego wyrobu budowlanego, dzięki wskazaniu przez producentów typu, partii lub serii.
Deklaracja właściwości użytkowych, która powinna być następnie używana w odniesieniu do wszystkich wyrobów odpowiadających typowi wyrobu w niej zdefiniowanemu, nie służy osiągnięciu tego celu.
Dlatego też - stwierdzono w nowym dokumencie - nie należy nakładać obowiązku zawarcia powyższych informacji w deklaracji właściwości użytkowych. W celu zwiększenia wydajności i konkurencyjności całego europejskiego sektora budowlanego producenci składający deklaracje właściwości użytkowych, którzy chcą skorzystać z uproszczeń i instrukcji mających ułatwić składanie takich deklaracji, powinni jak najszybciej otrzymać w swoim kraju taką możliwość.